Wzniesiona w II połowie XIX wieku należała do ubogiego wyrobnika Michała Inglota z Górnej Markowej. Budynek jednotraktowy, zbudowany z drewna jodłowego, wiązany w węgłach na rybi ogon z niewielkimi ostatkami. Dach krokwiowy, czterospadowy, poszywany słomą w schodki. Układ wnętrz tworzy izba, nieprzelotowa sień i tzw. "ciemna komora". Zrąb na zewnątrz bielony. Ostatni właściciel chałupy - Maria Inglot prowadziła niewielkie 1-morgowe gospodarstwo. Stojący obok budynek gospodarczy - jednownętrzny, zrębowy chlew zastał postawiony na początku lat 20-tych. Trzon kuchenny z blachą angielską i piec piekarski z kapą przybudowany do ściany działowej sieni. Za piecem w izbie łóżko i szafa na odzież świąteczną. W izbie zwracają uwagę wisząca szafka na naczynia, warsztat szewski oraz oryginalne fotografie rodzinne. W sieni brak powały - chałupa była niegdyś chatą dymną. Na drzwiach portki tzw. "skorzoki" - rodzimy wyrób markowski przydatny szczególnie podczas prac przy wyrębie lasu. W komorze wózek do kręcenia powrozów.