wstęp
rys historyczny
kultura ludowa
zagroda kmieca
wiatrak
chałupa biedniacka
kuźnia
kapliczka
informacje dla zwiedzających
dla odwiedzających skansen online

banki.homa.pl
internet
warszawski chór międzyuczelniany
9 rowerów

       Jednownętrzny obiekt jest rekonstrukcją wykonaną w 2000 roku w oparciu o dostępne archiwalia. Ściany z wąskich bali wiązane w węgłach na rybi ogon. Dwuspadowy dach kryty dachówką. Wejście w ścianie szczytowej osłonięte prawie dwumetrowym podcieniem wspartym na dwóch słupach.
       Wewnątrz kuźni wyposażenie pochodzące z zakupów i darów markowian.
       Potężne palenisko zakończone wyprowadzonym na dach kominem odtworzono pod wschodnią ścianą szczytową. Ogień podsyca ręczny, skórzany miech. Żar paleniska rozgrzewał żelazo do białości, takie kowal szybko przedkładał na kowadło i dowolnie formował lub łączył na tzw. "hyc". Świeżo kute żelazo chroniło przed pękaniem tzw. hartowanie przez zanurzenie w zimnej wodzie stojącej obok w cebrzyku lub wannie.
       Pod oknem stół warsztatowy tze. "falbanek". Przy nim narzędzia kowalskie do kształtowania, przecinania i ozdabiania wyrobów. Wśród nich "glajzy" - kształtowniki, młotki, "bormaszyna" - wiertarka, "odwiertaki", "śrubstak" - imadło, zestaw narzędzi do podkuwania konni (noże, raszple, ocyle, hufnale, kleszcze).
        Pod kuźnią fragmenty narzędzi rolniczych - koła, obręcze, lemiesze, brony, a w podcienie, ocyle , hufnale, kleszcze). ach stołek - "koziołek" do końskiej nogi przy podkuwaniu.
       Jeszcze w latach pięćdziesiątych XX wieku w Markowej istniało 17 kuźni. Elektryfikacja i mechanizacja dokonały nieodwracalnych zmian - zawód kowala stracił na znaczeniu, a kuźnia przestała być miejscem spotkań i wymiany informacji.
Kuźnia na terenie Zagrody - Muzeum jest obiektem czynnym, zatrudniającym kowala (Józef Szpytma - członek Zarządu Towarzystwa). Okazją od otwarcia obiektu była 85 rocznica urodzin Tadeusza Ruta - honorowego prezesa TPM.

     
Copyright © by Mateusz Homa 2002-2007