Obraz kmiecego siedliska dopełnia stojący nieco na uboczu zagrody zrębowy spichlerz, zwany w Markowej "sołkiem". Spichlerze tego typu, wolno stojące, były raczej rzadkością w krajobrazie wsi. Dużo częściej spotykało się "sołki" wydzielone wewnątrz chałup, posiadające osobne wejście z zewnątrz. Zakupiony do skansenu obiekt pochodzi z tzw. "zagumni" - z południowej strony i został zbudowany w 1898 roku przez Wojciecha Kochmańskiego. Złożony na terenie Muzeum w 1995 roku.

       Spichlerz należy do budynków wąskofrontowych, jednownętrznych zbudowany z drewna jodłowego pozyskiwanego w Tarnawce. Węgła złożone na rybi ogon z niewielkimi ostatkiami. Wysunięte od strony szczytu poddasze nad wejściem wspiera się na płatwiach. Dach czterospadowy, poszywany słomą w schodki, wzmocniony w kalenicy dębowymi kozłami. W ścianach sołka interesujący system wentylacyjny powstały przez przecięcie fragmentów belek obracanych w otworach. We wnętrzu spichlerza sąsieki na zboże oraz ekspozycja sprzętu służącego do przechowywania i obróbki zboża (słomiana beczka, tok lipowy, kadłuby, garnce, miarki, oryginalna łapka na szczury tzw. "żelaza", siedleczki, szufle do wiania zboża). U powały dobrze zachowany ponad stuletni snopek żytniej słomy, z której wykonywano kiczki do poszywania dachów. Wolno stojące "sołki" bywały często podpiwniczone (z tzw. "sklepem").